Het spitstarief wordt als onrechtvaardig en niet-effectief ervaren. Automobilisten hebben vaak geen alternatief (vanwege werktijden of ontoereikend openbaar vervoer) en wijzen het spitstarief daarom krachtig af. Het registratiesysteem vindt men te ingewikkeld, te kwetsbaar en te duur. De overgangsfase leidt tot langdurige onzekerheid over de autokosten en een sterk stijgende motorrijtuigenbelasting. Tegen deze onduidelijkheid en oneerlijkheid bestaat grote weerstand.

Draagvlak bestaat wel voor betalen naar milieukenmerken en de besteding van de opbrengsten van een nieuw betaalsysteem aan mobiliteit. Dat de automobilist niet méér gaat betalen bij een systeemwijziging krijgt eveneens brede steun.

Dat ANWB-leden onderling sterk van mening verschillen is duidelijk gebleken. Zo'n 20% is overtuigd voorstander van de wet, zoals die is voorgesteld. Eveneens 20% is fervent tegenstander en zal dat ook blijven. Deze groep kan zich niet vinden in het principe 'betalen naar gebruik' en onderstreept de afwijkende stellingname met alle mogelijke kritiekpunten. Een grote middengroep van 60% heeft één of meerdere twijfels of bezwaren. Naarmate dat er meer worden, ziet de ANWB het draagvlak voor het principe afnemen.

Hoewel het wetsvoorstel een onzekere toekomst tegemoet gaat, vindt de ANWB de resultaten zeer waardevol. Waardevol voor de discussies die ongetwijfeld nog zullen volgen rond betalen of anders betalen voor automobiliteit. Waardevol voor politici die zich in de toekomst over dit vraagstuk gaan buigen. En waardevol voor de ANWB, die hiermee de belangen van haar leden gefundeerd kan onderbouwen.